خاطرات محمدرضاآشتیانی زاده
خاطرات محمدرضا آشتیانی زاده ازکودتای 1299تاانقلاب اسلامی بهمن 1357 جمعاً در 5 كتاب فراهم شده که میتوانید در ادامه مطلب توضیحاتی درباره ایشان و فهرست کتاب هایشان را مشاهده کنید
مجملی ازداستانهای عشقی مشترک درادب عربی وفارسی
گرایش اعراب به داستانهای عشقی سابقهای دیرپا دارد، چنانکه برخی از آنان باز میگردد به دوران قبل از اسلام، حقیقت این است که گرچه اسلام در زمینههای عبادی و سیاسی تغییرات عمدهای در روش و منش اعراب شبه جزیره عربستان ایجاد کرد، ولی هرگز نخواست که این روحیه داستان پردازی را از ایشان بگیرد و لذا شاهد هستیم بیشتر این داستانها در همان اوان اسلام و در طی قرن اوّل هجری یا اتفاق افتاده، یا تدوین شدهاند.
معاویه،بنیان گذارسلطنت اسلامی
من نخستين ازپادشاهان وآخرين ازخلفاهستم (معاويه)
ما در زبان فارسي، عربي و اصولاً فرهنگ اسلامي واژهاي هم معناي سكـورال و سكولاريسم Secularism،Secular به معني معتقد و اعتقاد به جدايي دين از سياست نداريم. اين بدان معني است كه در اين فرهنگ هرگز دين از سياست جدا نبوده، و در اغلب موارد بهتر است بگوئيم سياست از دين جدا نبوده!
شوخیهای سیاسی دراتحادجماهیرشوروس سابق
ميگويند شوخي نمك زندگي است، مخصوصاً اگر از نوع سياسي باشد. اما اين نمك در همه جا هم زندگي را خوشمزه نميكند، به ويژه اگر در كشور سابق شوراها مطرح ميشد
ترجمه رساله اعمارالاعیان ابن جوزی
چندسال پيش درمجموعه اي ازنسخ خطي وچاپي،غالباًبدون جلدونام ونشان كه به اينجانب براي شناسايي وارزشگذاري ارائه شده بودبرحسب تصادف نسخه اي ازرساله كمياب وارزشمند اعمارالاعيان ابن جوزي رامشاهده نمودم
کتاب منظومه روضه المحبین یا ده نامه ابن عماد
در فاصله قرن هشتم هجري و به دنبال ذوق نوگرايي و تحول درمضامين وقالبهاي شعر فارسي، به ويژه سبك عراقي.درآن زمان كه هنوزايران مياني وشمالي گرفتارايلغارهاي ايلخانان مغول ودست نشاندگان ايشان بودوتنهادرمعدودي مكانها چون شيراز اندك امنيتي برقراروهنوزشعله هاي فروزاني ازادب وشعرفارسي يافت مي شد،شيوه وطرزنويني ازاين سبك شروع به خودنمايي مي كندكه نوشته حاضر مصروف معرفي تنها پاره اي ازتجليات آن مي باشد.اين طرزجديدكه بايدافزودتركيبي بودازمثنوي داستاني،غزل،تك بيت،تركيب بندوچه بسابقيه قالبهاي شعرفارسي موسو م است به ده نامه سرايي.
مقدمه مترجم فارسي در ارزيابي و تحليل متن رساله
تعليم و تربيت هم چون شئون و نظامهاي ديگر علمي و اجتماعي و ادبي نزد مسلمين هماره تابع نظام خاص و اصول مدوني بوده كه دستيابي به آنهمه اگر به كار تعليم و تربيت امروزي نيايد حداقل گواه سابقه و تاريخچه اي است كه اين امر نزد مسلمانان داشته است.